Histiocytair sarcoom

Ethiologie
Het histiocytair sarcoom is een tumor van myeloïde dendritische antigeen-presenterende cellen. Een eerste vorm betreft de gelokaliseerde, invasieve tumoren vooral in de subcutis of in peri-articulaire structuren, maar ook andere lokalisaties zijn beschreven. In een aantal gevallen treedt verspreiding naar regionale lymfeknopen op en van daaruit naar de parenchymateuze organen. Bij sommige dieren openbaart het histiocytair sarcoom zich in eerste instantie als een multifocale tumorziekte van inwendige organen met uitgebreide veranderingen in de longen, milt, lever en in de intrathoracale en abdominale lymfeknopen, beenmerg en soms andere organen.

In het verleden werd hiervoor de term maligne histiocytose gebruikt, die duidelijk onderscheiden moet worden van de reactive, niet-tumoreuze histiocytose, die hierboven is vermeld. In welk inwendig orgaan zich de primaire locatie bevindt, is vaak niet te achterhalen. Het klinisch verloop wordt gekenmerkt door een snelle progressie. De Berner sennenhond, rottweiler en de flatcoated en golden retriever zijn gepredisponeerd. Bij de kat zijn enkele gevallen van maligne histiocytose beschreven.

Symptomen
De klinische verschijnselen zijn aspecifiek. Opvallend zijn sloomheid, ernstige anorexie en sterke vermagering en soms koorts. Vaak worden anemie en respiratoire verschijnselen gezien, evenals nerveuze verschijnselen. De anemie is het gevolg van erytrofagocytose of de betrokkenheid van het beenmerg. Symptomatische behandeling en toediening van cytostatica heeft meestal geen of slechts zeer tijdelijk resultaat. Het snelle progressieve verloop noodzaakt tot euthanasie.

Diagnose


Therapie


Complicaties