Miltruptuur

Ethiologie
Een vergrote milt kan worden gevonden als bevinding bij de buikpalpatie, maar het kan ook zijn dat de aandoening van de milt zelf al tot problemen heeft geleid. Een aandoening die we in dit verband moeten noemen is een ruptuur van de milt. In de gezelschapsdierenpraktijk komt het veelvuldig voor dat een hond met een hemoabdomen wordt aangeboden als gevolg van een bloeding vanuit de milt. Deze kan ontstaan na trauma, maar vaak is er een primair pathologisch proces in de milt aanwezig, waardoor deze meestal vergroot is met een brosse structuur. Relatief gering trauma kan in een dergelijke situatie al tot een ruptuur leiden. Vaak ontstaat eerst een hematoom, dat eventueel later toch nog ruptureert.

Behalve dat rupturen niet gemakkelijk in gecontraheerde milten ontstaan, zijn de gevolgen meestal ook slechts gering. Er treedt geen verbloeding op. Later treffen we een litteken aan en soms hechten miltpartikels aan het peritoneum (vooral het omentum). Als de partikels aanslaan zien we later ‘bijmiltjes’. Het dier kan echter ook verbloeden, vooral als de milt ten tijde van het trauma bloedrijk was. Een laparotomie waarbij de bloedende milt wordt verwijderd is, kan levensreddend zijn, mits de operatie op tijd wordt uitgevoerd.

De uiteindelijke prognose is afhankelijk van de onderliggende aandoening van de milt. Met behulp van pathologisch onderzoek kan onderscheid gemaakt worden tussen de verschillende oorzaken van een grote, brosse milt.

Symptomen


Diagnose


Therapie


Complicaties