Miltvergroting – splenomegalie

Ethiologie
In de praktijk hebben we voornamelijk te maken met aandoeningen waarbij de milt vergroot is. Een miltvergroting wordt splenomegalie genoemd. Doorgaans wordt een vergrote milt bij buikpalpatie vastgesteld.

Een actieve hyperemie zien we bij allerlei infectieuze aandoeningen en bij shock en soms bij aanvoer van veel stofwisselingsproducten of andere toxische stoffen. Een acute passieve hyperemie (of congestie) wordt veroorzaakt door een bemoeilijkte veneuze bloedafvoer (stuwingsmilt) en is gekenmerkt door vergroting, zwelling (bolle randen) en roodheid ten gevolge van ophoping van bloed.

Bij honden treffen we dergelijke milten vaak aan na anesthesie of euthanasie met barbituraten en dergelijke stoffen.

Soms is de hyperemie beperkt tot één of een aantal gebieden (lokale bloedrijkdom). Hartaandoeningen kunnen ook leiden tot een gestuwde lever en milt.

Een chronische passieve hyperemie treedt meestal op door chronische leververanderingen met portale hypertensie en verder bij trombose van de miltvene(n), die bij vertraagde doorstroming snel kan optreden.

Symptomen


Diagnose


Therapie


Complicaties