Trombocytopathie als gevolg van het gebruik van NSAIDs

Ethiologie
De pijnstillende en ontstekingremmende werking van NSAID’s berust op hun blokkerende werking van het cyclo-oxygenase, dat prostaglandines synthetiseert uit arachidonzuur. De synthese van tromboxane-A2 (TxA2) in de bloedplaatjes verloopt echter ook via dit systeem. TxA2 bewerkstelligt contractie van het beschadigde bloedvat en versterkt de trombocytaire releasereacties.

Gebruik van een kleine hoeveelheid NSAID’s legt de synthese van TxA2 volledig en irreversibel stil. Na gebruik van NSAID’s blijkt de bloedingstijd van capillaire wondjes significant verlengd te zijn. Meestal heeft dit geen merkbare invloed op de gezondheidstoestand en treden geen waarneembare bloedingen op. Het gevaar van het gebruik van NSAID’s schuilt echter in hun potentiërend effect op een (eventueel latent) aanwezige hemorragische diathese door andere oorzaken. Zo hebben de meeste patiënten met de ziekte van Von Willebrand (zie later) zelden bloedingsproblemen, maar deze worden manifest als de patiënten aspirine krijgen.

Na gebruik van NSAID’s normaliseert de capillaire bloedingstijd pas als na enkele dagen voldoende nieuwe bloedplaatjes zijn gevormd.

Symptomen


Diagnose


Therapie


Complicaties