Discospondylitis

Ethiologie
Discospondylitis is een (septische) ontsteking van de tussenwervelschijf en de aangrenzende wervellichamen (spondylos is Grieks voor wervel). De aandoening komt vooral voor bij jonge dieren. De oorzaak is meestal bacterieel (kokken, E. coli, Actinomyces, Erysipelothrix, Brucella).

Bij de hond wordt discospondylitis het meest gezien bij jong-volwassen, grotere dieren. Meestal betreft het dan een bacteriële ontsteking (met name Staphylococcus spp.), die zich via hematogene uitzaaiing vanuit een primair ontstekingsproces naar de wervellichamen en aanpalende eindplaten uitzaait en vervolgens doorbreekt naar de avasculaire tussenwervel-ruimte. Het primaire proces bevindt zich meestal in het urogenitale systeem (cystitis, vaginitis, prostatitis). Voorkeurslokalisaties zijn de lumbosacrale overgang, de caudale cervicale overgang, het midden van de thoracale regio en de thoracolumbale overgang.

Symptomen
Het verloop van de ziekte kan bij de hond zowel acuut als chronisch zijn en de verschijnselen wisselen in intensiteit periodiek koorts, vermagering, inactiviteit en trage en stramme locomotie. Vaak is er lokale, vaak ernstige pijnlijkheid van de wervelkolom.

Neurologische afwijkingen zijn zelden opvallend aanwezig.

Diagnose
De diagnose is lastig te stellen omdat de afwijkingen meestal niet specifiek zijn en de pijn wordt onderdrukt met NSAID’s of corticosteroïden, waardoor de aandoening langdurig sluimerend aanwezig blijft. De definitieve diagnose wordt gesteld op basis van röntgenfoto’s.

Therapie
De optimale behandeling is een gerichte antimicrobiële therapie in combinatie met een adequate pijnstilling. De prognose is in de meeste gevallen vrij gunstig. In geval van duidelijke neurologische uitval is de prognose minder gunstig en is meestal chirurgische interventie geïndiceerd met curettage van de tussenwervelschijf en spinale fusie.

Complicaties